Dag huis

Dag huis

 

Nog even met zijn twee

Op een plek van ons samen

Waar we, allang uit huis

Nog veel samen kwamen

 

Nog even voelen mijn voeten

Waar mijn basis begon

Waar nog heel lang alles

Maar soms ook niets kon

 

Nog even hoor ik

De geluiden van toen

Van hoe hard we konden lachen

Zoals bakvissen doen

Van hoe we ruzie maakten

En hard konden schreeuwen

Van heel gemeen knijpen

Tot aan brullende leeuwen

Van de tranen die zijn vergoten

Van plezier en van verdriet

Van de gevoerde gesprekken

Van het radio-10-gold lied

 

Ik hoor gillende tieners

Die rennen over het gras

Onder de sproeier door

Het lijkt nog maar pas

Ik hoor de wind

Door de ruisende bomen

De vogels fluiten

Het water stromen

 

Ik proef het eten

Waar ik zo van houd

De smaak van thuis

Zoet, zuur, bitter en zout

 

Nog even zie ik

Wie hier welkom zijn geweest

Van wie we afscheid namen

En van wie we hielden, nog het meest

 

Het is me even lief:

Alle pijn, verdriet en plezier

Veel van wat nu is

Begon hier

 

Ik zie hoe de rest van mijn leven

Hier begon

Hoe ik met ieder afscheid

Ook weer wat won

 

Vanaf vandaag is deze plek

Een prachtige herinnering

En een start

Van een even mooi nieuw begin

4 Reactie's
  • Annette
    Geplaatst op 10:39h, 17 mei Beantwoorden

    Prachtig gedicht! Ik zie jullie met zā€™n allen zo voor me. šŸ€ā¤

    • Majanka
      Geplaatst op 11:46h, 17 mei Beantwoorden

      Dank je Annette! Het is bijzonder hoe herinneringen werken he?

  • Amy
    Geplaatst op 20:08h, 17 mei Beantwoorden

    Zo mooi geschreven! En dat nog even met zn 2, een moment om nooit te vergeten..

    • Majanka
      Geplaatst op 10:25h, 18 mei Beantwoorden

      Ja! Dat vergeten we niet meer. Het was fijn om het zo samen af te sluiten, heel bijzonder!

Geef een reactie